06/27/2017 - سه شنبه 6 تير 1396
مشاهده خبر

بهایی ناخواسته اما سنگین
1396/2/10 8:36:59 print
حکایت پدر و مادرهایی که بین فرزندان خود تبعیض قائل می‌شوند
بهایی ناخواسته اما سنگین
مسئله مهمی که در مورد تبعیض قائل شدن بین فرزندان پیش می‌آید این است که درست در کنار خشم و عصبانیت، عدم اعتماد به نفس و عدم اطمینان فرزند مورد تبعیض قرار گرفته، فرزند دیگری که محبوب است، با اعتماد به نفس بالایی رشد می‌کند. این بچه‌ها معمولا احساس می‌کنند که هر کاری بخواهند را می‌توانند به راحتی انجام دهند...

گروه اجتماعی شهر- وقتی در مورد پدر و مادرش حرف می‌زند، جز خوبی چیز دیگری نمی‌گوید. از نظرش آن‌ها بهترین حامی‌های دنیا هستند که تا به حال خدمات زیادی به او ارائه کرده‌اند و هر چه دارد، مدیون آن‌هاست. احترام زیادی برای‌شان قائل است و بسیار آن‌ها را دوست دارد. درست در نقطه مقابل او، برادر یا خواهری است که هیچ خاطره خوبی از پدر و مادرش به یاد ندارد. معتقد است که پدر و مادرش یا او را به زور به این دنیا آورده‌اند یا اساسا هیچ حس عاطفی به او ندارند و از روی ناچاری بزرگش کرده‌اند. دوست دارد هر چه زودتر به استقلالی که باید دست پیدا کند و خانه را ترک بگوید. نه تنها دوستانش به واسطه روایت‌های مختلفی که او تا به حال کرده، بلکه حتی اعضای فامیل و نزدیکان هم می‌دانند رابطه خوبی با پدر و مادرش ندارد و رفتارش سایه‌ای از خشم درونی را فریاد می‌زند. این حکایت زندگی فرزندان در خانواده‌هایی است که پدر و مادرها بین آن‌ها تبعیض قائل می‌شوند.

اثرات تبعیض بین بچه‌ها بسیار عمیق‌تر از آن چیزی است که می‌توان تصورش کرد. نتیجه تحقیقی که با عنوان تبعیض مادران و اثرات آن بر افسردگی کودکان در بزرگسالی انجام شده، نشان می‌دهد که خواهر و برادرهایی که مادرشان یکی از آن‌ها را به دیگری ترجیح داده است، با احتمال بالاتری در میان‌سالی دچار افسردگی می‌شوند. بر اساس این پژوهش که در مجله «خانواده و ازدواج» منتشر شده، اثرات تبعیض نه فقط کودکی که مورد تبعیض قرار گرفته، بلکه دیگری را هم تحت تاثیر قرار می‌دهد و در واقع هر دوی کودکان از نشانه‌های این تبعیض آسیب می‌بینند. دکتر کارل پیلمر، مدیر موسسه تحقیقات تفسیری و یکی از افرادی که در انجام این مطالعه مشارکت داشته است، می‌گوید:« بچه‌ای که مادرش نسبت به او تبعیض قائل می‌شود، بدون شک نسبت به مادر احساس بدی پیدا می‌کند. او همیشه از یک خشم و عصبانیت درونی رنج می‌برد و طبیعتا نمی‌تواند ارتباط خوبی با خواهر یا برادر دیگرش هم که محبوب مادر است، برقرار کند. این خشم با بزرگ‌تر شدن او شدت بیشتری پیدا می‌کند و در آینده به رفتاری تبدیل می‌شود که او سعی می‌کند انتقام اتفاقات پیش آمده را از دیگران بگیرد. به عبارت دیگر، فرزندی که مورد تبعیض خانواده قرار می‌گیرد، نمی‌تواند به دیگران اعتماد کند و این حس در بزرگسالی او را به جایی می‌رساند که به دنبال آسیب رساندن به اطرافیان است.»

مسئله مهمی که در مورد تبعیض قائل شدن بین فرزندان پیش می‌آید این است که درست در کنار خشم و عصبانیت، عدم اعتماد به نفس و عدم اطمینان فرزند مورد تبعیض قرار گرفته، فرزند دیگری که محبوب است، با اعتماد به نفس بالایی رشد می‌کند. این بچه‌ها معمولا احساس می‌کنند که هر کاری بخواهند را می‌توانند به راحتی انجام دهند و حمایت خانواده‌ها همیشه آن‌ها را همراهی می‌کند. نتیجه تحقیقی که در ایالات متحده آمریکا انجام شده، نشان می‌دهد که رئیس‌جمهورهای امریکا از زمان فرانکلین روزولت، همگی فرزند محبوب خانواده‌های خود بوده‌اند. خواهر و برادران هری ترومن، در مصاحبه‌ای بعد از دوران ریاست جمهوری او گفته‌اند که مادرشان همه آن‌ها را دوست داشته اما همیشه هری برای فرزند خاصی بوده که با دیگر فرزندان تفاوت زیادی داشته است. هر چند از دیدگاه بسیاری از آدم‌ها این رفتار در نگاه اول حرکت مثبتی ارزیابی می‌شود، اما این بچه محبوب بدون شک در بزرگسالی با مشکلات عاطفی زیادی مواجه می‌شود. مسئله مهم این است که آن‌ها هیچ‌وقت قدرت مبارزه با دیگران را ندارند و همیشه از دوستان و اطرافیان خود انتظار توجه بسیار زیاد دارند. با توجه به رفتار اجتماعی که این‌ها در جامعه با آن مواجه می‌شوند،  طبیعتا نمی‌توانند آن‌چه می‌خواهند را طلب کنند و همین باعث می‌شود که دچار افسردگی شوند. آن‌ها از زمانی که خودشان را می‌شناسند و وارد جامعه می‌شوند، زمان زیادی را صرف می‌کنند تا همان عشقی را که از پدر و مادرشان گرفته بودند، از دیگران هم بگیرند. این در حالی است که خواسته این فرزندان به ندرت از سوی جامعه مورد قبول واقع می‌شود.

با این همه اما بچه‌ای که نامحبوب است، بیش از بچه محبوب رنج می‌کشد. او چیزی به اسم عشق خانوادگی را تجربه نکرده و با یک دنیا حسرت و عقده عاطفی وارد جامعه می‌شود. هر چقدر هم که زمان بگذرد و حتی اگر این‌ها برای خودشان زندگی جداگانه‌ای بسازند، همچنان از درد تبعیض خانوادگی رنج می‌برند و احساس فقدان دست از سرشان بر نمی‌دارد. دکتر برندا ولینگ، مدیر پژوهشگر مرکز رشد و توسعه انسان در دانشگاه میشیگان که تحقیقات گسترده‌ای درباره روابط خواهر و برادرها انجام داده می‌گوید:« اثرات ویرانگر در روابط خواهر و برادرها نشات گرفته از تبعیض پدر و مادرهاست.»

اما آیا واقعا پدر و مادرها از روی عمد بین فرزندان خود تفاوت می‌گذارند؟ پای حرف بسیاری از پدر و مادرها که بنشینید، به خوبی متوجه این واقعیت می‌شوید که آن‌ها هیچ عمدی برای این رفتارشان ندارند. آن‌ها ممکن است تنها به این دلیل که یک فرزندشان در مقایسه با دیگران در شرایط خاصی به دنیا آمده باشد، ناخواسته بهای بیشتری به او می‌دهند. یک عامل دیگر می‌تواند این باشد که یکی از فرزندان برای نمونه درس‌خوان‌تر از دیگری است و همین باعث می‌شود که بیشتر مورد تایید خانواده باشد و پدر و مادر امتیازهای بیشتری در اختیارش بگذارند. ولینگ می‌گوید:« صحبت درباره رفتارهای تبعض‌آمیز پدر و مادرها با آن‌ها بدون شک می‌تواند اولین قدم مثبت باشد چرا که در بسیاری از مواقع آن‌ها متوجه رفتارهای خود نیستند. اغلب فرزندانی که دچار تبعیض‌های خانوادگی می‌شوند، این موضوع را به زبان می‌آورند، در این صورت پدر و مادرها می‌توانند به جای گذشتن از آن، دقت بیشتری به خرج دهند و با یک مشاور درباره این موضوع مشورت کنند. اما در حالتی که فرزندان حرفی نمی‌زنند، راه امن‌تر این است که خود پدر و مادرها به منظور کسب آگاهی از چند و چون رفتار با فرزندان خود هرازگاهی به مشاورهای خانوادگی سر بزنند و درباره نحوه برخورد و رفتارشان توضیح دهند. بدون شک با گفتن تنها چند جمله مشاور می‌تواند به راحتی متوجه این موضوع شود و راهکارهای لازم را به آن‌ها ارائه دهد.»

rating
  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی CAPTCHA
کد را وارد کنید
چندرسانه ای
چندرسانه ای
موزه صنعت برق

نظرسنجی
به نظر شما ریس جمهور آینده کدام مساله را در اولویت مسائل دولت خود قرار دهد؟



ثبت نظر  مشاهده ی نتیجه  انصراف
آخرین اخبار